Biricik Sevgilime…

Sensiz geçen ilk Sevgililer Günü… Nazlıcığım, biricik sevgilim, eşim, herşeyim, nereden bilebilirdim, geçen sene o çok sevdiğin Big Chefs’de kutladığımız Sevgililer Gününün bizim için son kez olduğunu. Nasıl unuturum, sonra Seymenler Parkı’ndan elele yürüyerek evimize dönüşümüzü. Ne kadar paha biçilmez anlarmış o anlar…

Seninle konuşmayı, sana sarılmayı, elele yürümeyi o kadar çok özledim ki… Bir yandan da her anımın seninle geçtiğini görüyorum. Daima benimle, kalbimde olduğunu biliyorum. Ve hep böyle kalacaksın, tekrar orada kavuşuncaya kadar.

Tanrı’ya tüm kalbimle şükrediyorum, bu hayatta seninle olma şansını bana verdiği için. Sen benim hayat ışığım, en değerli hediyem oldun ve sonsuza dek de öyle kalacaksın Nazlıcığım.

Sevgililer Günümüz kutlu olsun canım benim. En kısa zamanda sonsuzlukta buluşmayı tüm kalbimle diliyorum. Seni orada fazla  bekletmemeye çalışacağım.

Muri’n

PS.  Nazlıcığım, her Sevgililer Gününde yaptığın gibi, geçen sene sana hediye ettiğim gülü Fakülte’deki odanda kurutup muhafaza etmişsin. Şimdi o gül evimizde, ben hayatta olduğum sürece de benimle birlikte olacak. Sen hiç merak etme, güzeller güzelim. Seni çok, çok seviyorum….

Yorum bırakın